پسر سهراب

در بندر عباس حرفهایم                               یک تهران دلتنگی  دارم

یک همدان دیوانگی با کلماتی سر به هوا وچشمانی سیاه       شبیه صدای  مرضیه

بله سفر آخر حرفهایم                           کلماتیند با زجر فراوان که با  ساختار

جمله ها کنار نمی آیند 

 شاید فقط  اینجا بندرعباس است             وشعر دارد می آید

می آید دیوانگی اش را ببیند                    برود            امشب

 نه دیگر             نه نه نمی شود گفت              که چیزی گفته است

پالس به پالس       دور می شویم

 نه دیگر صدایی می آید                  نه این ابن سینا که خوابیده است

در بندرعباس  شهید محمدی

دنده یک

تا سر بالایی   بالای سر تو                 پیچ ها می روند

اما    یک چیز در دل من می ماند

دنده دو

در پیله ام خوابیده ام                   گل خوابم را می بیند   

جاده ها نمی رسند                برای رسیدن

خوابم را هنوز ندیده ام 

دنده سه

کسی برای مرگ چکاوک       آواز نمی خواند       

اما             پشت سر من     کسی آواز می خواند

دنده چهار

گفتی                 کسی برای کسی که دلش تنگ می شود

دلش تنگ می شود

چکاوک می خواند                مرگ پریده بود

در من            منی نشسته            که زن را دوست دارد

زنی    که هر شب          به خوابم می آید     

منی در من       را دوست دارد       دارد

دیوانه از من پر می شود        از دیوانه دیوانه ترم 

ترم حتی در رختخواب         به بیداری پناهنده ام 

به زن بگویید         آهسته به خوابم بیاید           هنوز بیدارم

پچ پچ نه           پچ پچ نه

این بیداری در خواب است

به زن بگویید آهسته بگوید

آهس ته      آ ه س ت ه ب ...